BUwifi 28 Kasım 2011 tarihinde duyuruldu ve 24 Aralık 2011 tarihinden beri etkin kullanım sayısı ortalama 150′de kaldı. Sadece Bahçeşehir Üniversitesi öğrenci ve personelleri hedeflenmişti.

Aslında bu görünümün nasıl uygulanacağı konusunda geliştirici blogunda bir yazı yayınlanmıştı ama yeni başlayanlar için biraz daha açıklamalı yazılabileceğini düşündüm.

Örnek Uygulamamızda iki ekran olacak. Her ekranın xml dosyasını normal bir layout olarak hazırlıyoruz.

Ekranları normalde activity ile oluştururduk ama swipe görünümünde aslında tek activty çalışır. Ekranlarımızı bu tek activty içinde gösterebilmek için Android 3.0 ile gelen fragment türünde oluşturmamız gerekiyor. Fragment yine activty’ye benzediği için kullanımında bir sorun olmamalı.

Fragment kullanan uygulamamızın daha eski android sürümlerinde çalışabilmesi için android-support-v4.jar kütüphanesini projemize eklememiz gerekiyor.  Bu kütüphane android sdk içinde  extras dizininde bulunur. Yani eğer sdk dizini /home/w3blog/android-sdks ise kütüphane /home/w3blog/android-sdks/extras içinde olacaktır.  Project->Properties menüsüne tıklıyoruz.

Gelen pencerede Java Build Path->Libraries->Add External Jars butonuna tıklıyoruz ve dosyamızı seçiyoruz.

Artık fragment oluşturulabilir proje içerisinde. Fragment sınıfından kendi ekranlarımızın yer alacağı sınıfları türetmemiz gerekiyor. Fragment görünümü ilk defa onCreateView(LayoutInflater l, ViewGroup v, Bundle b) methodu içersinde oluşturulur. XML dosyası bu method içerisinde kullanılarak bir ekran haline getiriliyor. Bunun için LayoutInflater türünde bir nesne gerekiyor. Inflate’in kelime anlamı şişirmektir. XML dosyası şişirilerek bir ekran haline getiriliyor gibi düşünülebilir.

Ekranlar ayrı ayrı oluşturduktan sonra artık bunların içerisinde çalışacağı activity oluşturulabilir. Bu ekranda sadece fragmentları gösterecek bir ViewPager elemanı bulunacak. Bu eleman ile ekranlarımız arasındaki ilişkiyi FragmentPagerAdapter sınıfından türettiğimiz özel bir adapter ile sağlayacağız. İlk önce activity’i oluşturalım.

Şimdi adapter sınıfımızı oluşturalım. Burada sadece mantığının anlaşılması için uygulamadaki tüm ekranları bir arraylist içerisinde tutan, gerektiğinde ekranları bu arraylist içerisinden alarak kullanan bir adapter kullanıldı ama performans açısından pek sağlıklı bir yöntem değil. Eğer performansın önemli olduğu bir uygulamada kullanılacaksa alternatif uygulamalar araştırmak daha iyi olacaktır.

Bu sınıf her swipe haraketinde gereken ekranı ViewPager elemanına gönderecektir. Adapter sınıfımızı oluşturduktan sonra activty içerisindeki ViewPager ile artık bunu ilişkilendirmek gerekiyor. Bunun için sınıfımız aşağıdaki gibi değiştirilmeli.

Bu son değişiklikle birlikte swipe kullanan basit bir uygulama tamamlanmış oldu. Uygulamanın kaynak kodlarını buradan indirebilirsiniz.

9 patch png oluşturmak için gerekli aracı aslında Android geliştirme araçlarıyla birlikte yüklemiştik. draw9patch adındaki araç android-sdks/tools dizini altından bulunabilir.

Eğer bir gnu/linux dağıtımı kullanılıyorsa dosyayı açmak istediğinizde aşağıdaki pencere ile karşılaşacaksınız. Run yada Çalıştır butonuna tıklayın.

Araç açıldıktan sonra arkaplan olarak kullanmak istediniz resmi File->Open 9-patch menüsünden açın. Resminiz açıldığında arkaplanın hem yatayda hemde düşeyde uzatılacak kısımlarını seçmeniz gerekiyor. Seçimi resmin üstünde yada solunda hemen dışında alan seçerek yapabilirsiniz. Seçimi yaparken resmin dışında 1px genişliğinde bir alanı boyayacaktır. İstenirse alttaki Show Patches seçeneği ile seçilen alanlar daha rahat görülebilir. Alan seçildikçe sağ tarafta değişik boyutlandırmalarda resminizin nasıl görüntüleneceği gösterilecektir. Eğer yanlış bir alan seçerseniz shift tuşuna basarak yanlış alanı silebilirsiniz.

Daha sonra resminizi File->Save 9-patch menüsünden kaydedebilirsiniz. Artık resminizi kullanabilirsiniz. Resmin kullanımı normal bir resmin kullanımından farklı olmayacaktır. UNIwifi (eski BUwifi) kaynak kodlarından örnek verirsem /res/drawable/back.9.png resminin arkaplan olarak kullanımı aşağıdaki gibidir.

Burada @drawable/back ile direk resmin referansı verildi ve çerçevedeki siyah kısımlara içerik gelmesinin önlenmesi için 15dp boyutunda bir padding eklendi.

Öncelikle belirtmekte fayda varki, özgür yazılım ve açık kaynak yazılım aynı seyleri ifade etmez ve sanılanın aksine bu yazılımlar amme hizmeti değildir. Bu yazılımları ortaya çıkarıp dağıtan firmalar, lisans satışı yerine farklı gelir modelleri kullanırlar.

Özgür yazılım, GNU projesiyle ortaya çıkan bir fikirdir. Yazılımı özgur bırakma amacındadır. İngilizce özgür yazılım, ‘free software’, açıklanırken ‘it is not like free beer, it is like free speech’ denir. Genelde bu görüşe göre geliştirilen projelerde GNU GPL lisansı kullanılır. Bu lisans yazılımın kaynak kodlarıyla sunulmasını, yazılım istenildiği gibi dağıtılabilmesini, yazılımın kodlarının değiştirilerek yayınlanabilmesini ve bu yazılımdan türetilen yeni yazılımlarda yine GNU GPL lisansı kullanılmasını şart koşar. Yazılım bu sayede özgür bırakılmış olur.

Açık kaynak yazılımsa özgür yazılımdan farklı olarak bir yazılım geliştirme tercihidir. Özgür yazılım açık kaynak olmak zorundadır ancak açık kaynak yazılım özgür olmak zorunda değildir. Bu yazılımın dağıtımında ve kullanımında kısıtlamalar olabilir, kodları kapatılarak dağıtılabilir. Bu tamamen tercih edilen yazılım lisansı türüne ve firma stratejisine göre değişecektir. Bazı firmalar ise açık kaynak olmak zorunda kalır. Örneği yorumlanabilir diller ile yazılan betikler de kodları görebilirsiniz ama betik sahibi bundan rahatsız olduğu için kısıtlayıcı bir lisans kullanma yoluna gider. Eskiden bu duruma düşen forum betikleri bulunuyordu, şu anki durumlarını bilmiyorum.

Çoğu yazılımcı kaynak kodları kendi güvenliği olarak görür ve açık kaynak ve özgür yazılım üretmeye yanaşmaz. Bu tarz yazılımlardan para kazanamayacağını düşünür. İronik olarak kodlarını paylaşan kişilerin arasında dünyanın en zenginleri bulunmaktadır. Peki bu dünya da para nasıl kazanılır?

Bazı yazılımlarda birden fazla lisans kullanılmaktadır. Kar amacı olmayanlar yazılıma ücretsiz erişip kullanırken, kar amaçlı bir projede söz konusu yazılım satın alınmak zorundadır. Bu gelir yöntemlerinden en basiti ve kodlarını kapalı tutmak isteyenler için en kolay anlaşılabilir yöntem.

Yazılım firmaları ayrıca destek, danışmanlık, eğitim ve kurulum gibi hizmetlerini ücretlendirebilir. Örneği ülkemizde bazı özel kurslar linux derslerini bir üst kur olarak vermektedir. Sunucularda linux dağıtımları çok tercih edildiği için böyle bir eğitim büyük miktarda gelir getirecektir.

Gönüllü yazılımcıya isteğe bağlı ücret vermekse başka bir yöntem. Çoğu projede bağış için özel sayfalar olur. Projeler bu bağışlarla kendini döndürür. Alışık olmasak da yurt dışında kullanıcılar beğendikleri projelere bağış yapmaya çok yatkınlar.

Reklam ve sponsorluk ise en çok kullanılan son yöntem oluyor. Mesela Mozilla Firefox projesi için açılış sayfası olarak Google kullanması koşuluyla önemli miktarda para alıyor. Benzer şekilde bir çok küçük uygulama ve yazılım kenarlarında reklamlarla son kullanıcıya görünüyor. Reklamı bağış karşılığı kaldırma seçeneği kullanıyorlar.

Bahsettiğim alternatif gelir modelleri ile kullanıcılar mağdur edilmeden proje ve firmaya gelir sağlanabiliyor, yazılımların kodları açık bırakılabiliyor, ücretsiz dağıtılabiliyor. Bu konuların özellikle yazılımla ilgili ortaöğrenim ve yükseköğrenim programlarında ayrıntılarıyla gösterilmesi ve henüz kariyerine yeni başlayan insanların seçimlerini yapması sağlanmalı. Bu alternatif yazılım ve lisans türleri başta maddi olmak üzere bir çok konuda eğitime ve yazılım projelerine katkı sağlayabilir.

Bugün Aykut Taşdelen, Facebook üzerinde Android Programcıları Derneği adında bir grup kurup, bizi eklemiş. Henüz pek grup üyeleri sessizliklerini bozmasalar da android-tr mail grubuna benzer bir yapı olacağını seziyorum.

Peki böyle bir dernek kurulursa ne iş yapacak, Android ekosistemi içinde yerel bölgede görevleri neler olabilir? Mesleki dernekler içinde yer almadığım için sadece fikir yürütmeye çalışacağım.

Android, Microsoft’un, Apple’ın, Nokia’nın ve RIM’in mobil işletim sistemlerinden farklı olarak tam bir ekosistem oluşturmaya başladı. Gerek cihazlar, gerekse uygulamalar için herhangi bir marka bağımlılığı yok. Fotoğraf makinalarından, saatlere; gözlüklerden, televizyonlara bir çok farklı türde cihaz üzerinde Android işletim sistemi çalışabiliyor. Uygulamalar direk yüklenebiliyor, Android Market üzerinden yüklenebiliyor yada onlarca farklı uygulama mağazası üzerinden yüklenebiliyor. Çin’de örnekleri görüldüğü gibi isteyen kendi Android forkunu geliştirerek apayrı yönlere ilerleyebiliyor.

Android’in olabildiğince özgür bir platform olması, gerek geliştiriciler, gerek üretici, dağıtıcı yada satıcı firmalar, gerekse eğitim kurumları için birleştirici bir noktaya ihtiyaç duyulmasına neden oluyor. Örneğin üniversite toplulukları ve kulüpleri birbirinden habersiz sürekli benzer etkinlikler yapmaya başladı Android hakkında. Bu hem konuşmacılar hemde etkinlikleri takip eden katılımcılar için sürekli tekrar eden etkinlikler demek. Benzer şekilde Fatih Projesi için General Mobile üniversitelerden öğrenci talebinde bulundu ancak üniversitelerden dönecek yanıtlar belirsiz ve bu büyük bir projeye yönelmiş bir firma için zorlayıcı bir faktör.

Bu platform üzerine yoğunlaşan, kariyer yapan yada yapmak isteyen kişiler bir araya toplandığı taktirde, çalışanların ve öğrencilerin daha rahat edeceği kanısındayım. Yapılacak etkinler, eğitimler daha rahat konuşmacı ve katılımcı bulabilir, firmalar kendilerine danışılacak kişileri yada çalışanları daha rahat bulabilir, geliştirici ve tüketicilerin istekleri firmalara daha rahat iletilebilir. Özetlemek gerekirse böyle bir topluluk kurulması iyi olacaktır ancak Google Technology User Groups ile olan ilişki nasıl olacaktır yada bu derneğe ihtiyaç duyan yeterince insan var mı bakılması gerekir diye düşünüyorum.

Pamista’yı bilmeyenler için biraz açıklayacak olursam; eğlence odaklı bir sosyal ağ idi. Benzer projeler vardır, doğrudur, tamamen özgün olduğumuzu iddia etmedik hiç bir zaman. ”Proje kapsamında neler yaptık?” kısmına gelirsek, mühendislik öğrencileri bir araya gelirse proje ayrıntılarını düşünmekten biraz projeyi yavaşlatıyorlar bunu öğrendik. Projenin analiz ve kapsamından ziyade geliştirme sürecinden bahsetmek istiyorum. Zira proje daha doğrusu ürün ayrıntılarını “public beta” çıkana kadar duyurma taraftarı değiliz.

Geliştirme sürecinde, uzun süre sürdürülebilecek bir tasarım kalıbı tutturmaya çalıştık ve özellikle hızı önemsedik. Bu kaygılarımız hızlı geliştirme yapmamızı engelledi ve git gide uzayan bir süreç içinde bulduk kendimizi. Sunucu yetmedi değiştirdik, koda bir kere sıfırdan başladık, veritabanı yapısını 2 kez değiştirdik, sunucuyla ilgili sorunlarımız oldu defalarca tekrar sunucu kurduk. Aslında proje kapsamı en baştan belirlenmiş olsa da ilerde neler yapabileceğimizi düşünmemiz, bu düşünce ile kod yazmak zaman zaman zora soktu. Dersler, stajlar nedeniyle projeye aralar verdik.

Şu anda ilk sürümün son geliştirme sürecine girmek için  ofis olarak kullanabileceğimiz yerlere bakıyoruz. Okullarımızın, evlerimizin çok farklı yerlerde olması, herhangi bir maddi kaynak olmaması ofis olarak kullanılabileceğimiz yer seçme konusunda çok fazla sıkıntı yaşamamıza neden oluyor. Ancak çok yakında güzel haberlerle döneriz diye umuyorum.

Genelde herhangi bir programlama diline başlanırken en basit algoritmalar gösterilir ve ödev olarak verilir. Bu örnekte farklı olarak Ayrık Matematik(Discrete Maths) dersinde gösterilen bir algoritma uygulanmıştır.

Verilen iki sayının obebini bulurken, sayıların asal çarpanlarını bulmak yada tek tek başka sayılara bölmek yavaş olabilir. Bu nedenle özel bir algoritma kullanılır. Java kod örneği aşağıda verilmiştir.

import java.util.Scanner;
public class obeb{
        static Scanner sc=new Scanner(System.in);
        public static int sayial(){
                /*kodları tekrar tekrar yazmak yerine fonksiyonumuzu oluşturalım*/
                System.out.println("Lütfen bir sayı girin");
                int a =sc.nextInt();
                return a;
        }
        public static int obeb(int b,int k){
                int d;
                if(k==0){
                        /* küçük sayımız sıfırsa artık obebimizi bulduk demektir*/
                        d=b;
                        return d;
                }
                else{
                        int c=b%k;
                        /*fonksiyonumuz kendini çağıracak
                         * işlemden elde ettiği sayıları
                         * tekrar aynı işlemlerden geçirecek böylece
                         */
                        d=obeb(k,c);
                        return d;
                }
        }
        public static void main(String[] args) {
                int a,b,bsayi,ksayi,obeb;
                a=sayial();
                b=sayial();
                obeb=0;
                bsayi=0;
                ksayi=0;

                /*sayılardan büyük olanı bulalım*/
                if(0<a-b){
                        bsayi=a;
                        ksayi=b;
                }
                else if(0>a-b){
                        bsayi=b;
                        ksayi=a;
                }
                else
                        obeb=a;
                /*obebimizi hesaplayacak fonksiyonu çağıralım*/
                if(obeb!=a){
                        obeb=obeb(bsayi,ksayi);
                }
                System.out.println("girdiğinizi sayıların en büyük ortak böleni = "+obeb);
        }
}

Pardus, dünyada benzer örnekleri olan milli işletim sistemi geliştirme projesi. Proje plan aşamasında belirlenen hedeflerini bilmiyorum ama bu tarz projelerde hedef öncelikle devlet kurumlarında kişisel bilgisayar ve sunucularda kullanılacak, daha sonra da halk tarafından en çok kullanılan işletim sistemi olmak.

Bugün ülkemizde yazılım ile ilgili yüksek öğrenim gören hatta öğretim görevlisi olan çoğu insan bırakın Pardus’u, herhangi bir linux dağıtımı konusunda hatta özgür yazılım konusunda fazla fikir sahibi değil. Devlete bağlı çoğu yerde, askeri kurumlarda Pardus aktif kullanım alanına sahip değil. MEB tarafından açılan bilgisayar kurslarında Windows öğretilirken, Pardus ve GNU/Linux konusunda bilgi verilmiyor. Özel mesleki kurslarda öncelik yine Windows’a verilirken GNU/Linux daha üst kurlarda gösteriliyor. Durum böyleyken, senelerdir devam eden Pardus projesinin pek başarılı olduğu söylenemez.

Proje başarısına paralel olarak, gönüllü ve kadrolu geliştirici ekibinde fireler verilmeye başlandı. Son olarak Proje Yöneticisi Erkan Tekman görevinden ayrıldığını açıkladı ve kişisel günlüğünde şöyle bir yazı yazdı.

Şahsen Pardus kullanmama sebeplerimden kısaca bahsedeyim. Lisede Pardus ilk duyurulduğunda kurulum anlatımları hayatında linux ile ilgili hiç bir şey gösterilmemiş biri için anlaşılmazdı. “Dağıtım”,”çalışan CD” ve benzeri bir çok kavram okulda ve evde sadece Windows gören biri için çok yabancıydı. Daha sonraları deneme amaçlı olarak eski bilgisayarıma kurdum bu sefer de sistem çok yavaş çalışıyordu ve PiSi adı verilen paket yöneticisi ile ilgili sorunlar yaşıyordum. Burada bahsettiğim makina şu an Ubuntu 11.10 çalıştırabiliyor. Performans sorunu, genel olarak Pardus’un KDE dağıtımı, Ubuntu’nun Gnome dağıtımı olmasından kaynaklıydı. Çomak projesiyle benim gibi KDE dışında bir ortam isteyenlere yönelik çalışma yapıldı, ancak projenin son halinden haberim yok. Bu bana göre projenin kullanılabilirliğinde bazı sorunların olduğunun göstergesidir.

Projenin partner konusunda da eksikleri var. Bazı bilgisayar firmaları, linux temelli hızlı açılan işletim sistemleri yüklü halde satıyor ürünlerini. Bazı bilgisayar firmaları da bilinen dağıtımlardan birini Windows’a alternatif olarak müşterilerine sunuyor. Ancak duyduğum başarılı bir çalışma yok Pardus’a yönelik. Üniversite laboratuvarlarında da benzer bir sorun söz konusu. Üniversitelerde ya Windows kullanılıyor ya da Ubuntu, Fedora, Suse gibi dağıtımlar kullanılıyor. Bu nedenle Pardus projesinin kurumsal iletişim ve pazarlama konusunda sıkıntılar yaşadığını düşünmekteyim.

Pardus projesi gelecekte ne olacak konusunda tahmin bile yürütemiyorum ama olması gereken bir kaç senaryo düşünüyorum. Proje Tübitak bünyesinde sürdürülmesindense bir topluluk, bir dernek yada bir firma bünyesinde çatallanarak devam ettirilmesinin daha mantıklı olacağını düşünmekteyim. Bazı sıkıntıların direk devlet projesi olmasından kaynaklı olabileceğini düşünüyorum. Eğer bir topluluk yada dernek bünyesinde geliştirilirse gerçek bir ekosistem oluşturulabilir, eğer bir firma bünyesinde olursa rekabet söz konusu olacağından geliştirme ve pazarlama boyutu çok daha farklı ele alınacaktır.

Projenin devlet bünyesinden çıkması benzer projelerin doğmasını ve sürdürülmesini de destekleyecektir. Zira bu projeden önce çok daha fazla ulusal dağıtım projesi varken şu an çoğu kişi sadece Pardus ismini biliyor. Klasik ve sosyal medya da genellikle Pardus haberleri yapılıyor ve sonuç olarak bilinirliği azalan diğer projeler insan ve maddi kaynak sıkıntısına düşüyor. Örneğin şu anda Truva Linux sıkıntılarını değil Pardus’u konuşuyoruz.

Bu kadar ukalalık yapıp bu proje hakkında atıp tutmam gerekli miydi? Amacım bilmişlik yapmak değil sadece görüş belirtmek idi. Eğer sürç-i lisan ettiysem affola.

Gösterilen sayfa denetimimiz dışında olabilir. Bu durumda sayfa içerisinde değişiklik yapılması gerektiğinde JavaScript kullanılabilir. JavaScript ile sayfa içeriği değiştirilebilir, sayfaya eklemeler yada sayfadan çıkarmalar yapılabilir. Aynı zamanda sayfadaki formlar üzerinde denetim yapılabilir yada sayfa sahibinin yazdığı fonksiyonlar çağrılabilir.

İlk önce WebView kullanan basit bir activity oluşturalım. Activity içerisinde websitesini görüntülemek için bir WebView, WebView de görüntülenen sayfada değişiklik yapmak için de bir Button bulunacak.

main.xml dosyası içeriği aşağıdadır.

<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<LinearLayout xmlns:android="http://schemas.android.com/apk/res/android"
 android:layout_width="fill_parent"
 android:layout_height="fill_parent"
 android:orientation="vertical" >

<WebView
 android:id="@+id/webSite"
 android:layout_width="fill_parent"
 android:layout_height="400dp" />

<Button
 android:id="@+id/btnChange"
 android:layout_width="fill_parent"
 android:layout_height="wrap_content"
 android:text="Change" />

</LinearLayout>

package net.w3blog.webview.javascript;

import android.app.Activity;
import android.os.Bundle;
import android.webkit.WebChromeClient;
import android.webkit.WebView;
import android.webkit.WebViewClient;
import android.widget.Button;

public class WebViewJavaScriptActivity extends Activity {
 private Button btnChange;
 private WebView webSite;

 private void init(){
 btnChange = (Button)findViewById(R.id.btnChange);
 webSite = (WebView)findViewById(R.id.webSite);
 }
 @Override
 public void onCreate(Bundle savedInstanceState) {
 super.onCreate(savedInstanceState);
 setContentView(R.layout.main);
 init();

 webSite.getSettings().setJavaScriptEnabled(true);

 webSite.setWebViewClient(new WebViewClient());
 webSite.setWebChromeClient(new WebChromeClient());

 webSite.loadUrl("http://google.com");
 }
}

Şimdi görüntülenen websitesinin arkaplanını istersen Javascript ile değiştirebiliriz. bunun için main.xml dosyasında Buttonumuza onClick eventi ekleyelim ve fonksiyonumuzu yazalım.

 public void changeBackground(View v){
 webSite.loadUrl("javascript:document.bgColor='#333333'");
 }

Uygulamanın tüm kodlarını buradan indirebilirsiniz.

Certified IT Seminars Poster

Aykut Taşdelen ile UML & Design Pattern Semineri gerçleştirdik.

UML & Design Pattern

UML & Design Pattern

UML & Design Pattern semineri ardından Aykut Hocam sitesinde etkinlikten bahsetti. Muharrem Taç ile Android Rom Geliştirme Semineri gerçekleştirdik. Bildiğim kadarıyla daha önce böyle bir seminer yapılmamıştı.

Android Rom Development

Android Rom Development

Kodcu.com ile Kodcu Kafe etkinliği gerçekleştirdik. Etkinlik kapsamında Yavuz Buruk, Microsoft Lisanslama yollarını ve DreamSpark, BizSpark gibi geliştirici programlarını, Yalçın Parmaksız SEO ve Digital Marketing’i, Sühap Şahin ise Android Service kullanımını anlattı. Etkinlik ardından Kodcu.com’a yazı eklendi.

Yavuz Buruk

Yalçın Parmaksız

Sühap Şahin